هیچ

اگر زِ گور، به جایی دری نباشد چه؟!وگر تمام شود، محشری نباشد چه؟!گرفتم اینکه دری هست و کوبهای دارد...در آن کویر، کسِ دیگری نباشد چه؟!کفنکِشان چو در آیم زِ خاک و حق خواهم،دبیرِ محکمه را دفتری نباشد چه؟!شرابِ خُلَّرِ شیراز دادهام از دست...خبر زِ خمرهی گیراتری نباشد چه؟!چنین که زحمتِ پرهیز بُردهام اینجا،به هیچ کرده اگر کیفری نباشد چه؟!بَرَنده کیست در این بازیِ سیاه و سپید؟در آن دقیقه اگر داوری نباشد چه؟!- حسین جنتی -پ ن: میگفت اگه هنوز یه چیزی روی این کرهی خاکی هست که اندکی، حتی فقط اندکی، بتونه حالت رو بهتر کنه بدون که جزء انسانهای خیلی خوشبخت هستی: یه استکان چایی داغ، یه گپ خوب با دوستان نزدیک، یه پرس چلوکباب، دیدن فامیل و آشناها، یه کتاب خوب، یه جک بامزه، یه مسافرت، یه فیلم خوب، یه شعر خوب، یه منظرهی عالی، دریا، رودخونه، آبشار، یه خونهی رؤیایی، یه ماشین اسپرت آخرین مدل، ارتقاء، پُست و درجه و مقام، شهرت، پول، یه میلیون، یه میلیارد، یه تریلیون ...میگفت دور و بر ما آدمهایی هستند که دیگه هیچچیزی، حتی یک چیز هم، وجود نداره که بتونه حالشون رو بهتر کنه.- محمدرضا اعلم -پ ن: وقتی خودم را شناختم سرکشی و عصیان من هم در مقابل زندگی با این صورت احمقانهاش شروع شد. من میخواستم و میخواهم بزرگ باشم. من نمیتوانم مثل صدها هزار مردم دیگر که در یک روز به دنیا میآیند و روزی دیگر از دنیا میروند بیآنکه از آمدن و رفتنشان نشانهای باقی بمانند، زندگی کنم. در من این حس هست ولی هرگز نمیگویم که آنچه تا به حال انجام دادهام صحیح بوده و کسی نمیتواند به من اعتراضی کند.نه من خودم میدانم که در زندگی خیلی اشتباه کردهام اما کیست که بتواند بگوید همه اعمال و افکار و رفتارش در سراسر زندگی ع هیچ...